W pracy podejmowany jest temat konstrukcji urządzeń nadawczych oraz emisji w zakresie fal długich i bardzo długich na dużych wysokościach w falowodzie ziemskim – w środowisku pozbawionym bezpośredniego wpływu powierzchni Ziemi, umożliwiającym osiąganie innych, korzystniejszych własności propagacji tych sygnałów (w porównaniu do warunków przyziemnych oraz lotniczych z antenami poziomymi). Tworzone i testowane są wymagania i założenia techniczne umożliwiające eksploatację urządzeń i prowadzenie emisji radiowych poniżej 300 kHz na wysokościach do 30 000 m n. p. m. – z wykorzystaniem szczytów górskich oraz stratosferycznych platform balonowych. Badane są aspekty wymiany ciepła w urządzeniach nadawczych długofalowych na różnych etapach lotu, mechanika i dynamika lotu i wejścia w atmosferę struktur bardzo długich, bezpieczeństwo przeprowadzania tego rodzaju operacji lotniczych, oddziaływania elektryczne pracujących i biernych anten bardzo długich z naturalnym środowiskiem atmosferycznym, wpływ zmian w parametrach otoczenia na parametry własne anten długofalowych o dużych aperturach oraz wywiązywaniu się poszczególnych modów propagacji dla emitera pionowego umieszczonego w warunkach stratosferycznych. Efektem pracy będzie stworzenie kompleksowego opisu sposobów konstrukcji i eksploatacji wysokościowych systemów antenowych długofalowych, odmiennych od holowanych przewodowych anten poziomych, wraz z ich elementarnymi własnościami pozwalającymi na planowanie dalszego rozwoju ich konstrukcji i eksploatacji.








